Iedereen met een hond moet voorzichtig zijn met grasaren

Je komt terug van een wandeling door het weiland en je hond begint ineens driftig aan zijn poot te likken. Of hij schudt steeds met zijn kop, alsof er iets in zijn oor zit. Je kijkt, je ziet niets bijzonders, maar het gedrag stopt niet. Herkenbaar? Grote kans dat de boosdoener een grasaar is, en juist omdat je niets ziet, is dat precies het lastige eraan.

Grasaren zijn kleine, hardgepunte graszaadjes met weerhaakjes. Ze haken zich vast in de vacht en werken zich, door de beweging van je hond, alleen maar verder naar binnen. Nooit naar buiten. In dit artikel lees je wat grasaren zijn, waar je op moet letten, en vooral: hoe je ze voorkomt tijdens het wandelseizoen.

Wat zijn grasaren en waarom zijn ze een probleem

Grasaren komen van rijp, hoog gras, vaak van de plant die bekendstaat als het "kruipertje". Vanaf juni tot in oktober liggen ze volop in bermen, weilanden, duinen en heidevelden. Precies de plekken waar honden graag stevig doorheen banjeren.

Het venijnige zit in de vorm: door de weerhaakjes bewegen grasaren zich als een soort miniboor steeds dieper de huid in, richting spieren, gewrichten of zelfs organen. Ze kunnen niet vanzelf weer naar buiten. Hoe langer een grasaar blijft zitten, hoe dieper hij kruipt en hoe groter de kans op ontstekingen. In zeldzame, ernstige gevallen, bijvoorbeeld wanneer een grasaar in de borstkas of longen terechtkomt, kan dit zelfs levensbedreigend worden. Dat is geen reden voor paniek bij elke wandeling, wel een goede reden om grasaren serieus te nemen en niet af te wachten.

Waar grasaren zich het vaakst verstoppen

Grasaren kunnen in principe overal in de vacht blijven hangen, maar een paar plekken zijn favoriet. Het helpt om te weten waar je specifiek op moet controleren.

Tussen de tenen en in de poten

Dit is verreweg de meest voorkomende plek, zeker bij honden met wat meer haar tussen de tenen zoals een spaniel, een setter of een langharige mix. Je hond gaat mank lopen, likt steeds tussen dezelfde tenen, of je ziet een gezwollen plekje ontstaan.

In de oren

Een hond die opeens veel met zijn kop schudt, zijn kop scheefhoudt of aan zijn oor krabt, kan een grasaar in de gehoorgang hebben. Dit gebeurt vaak bij honden met hangoren die dicht bij de grond snuffelen.

In neus en ogen

Niezen dat niet overgaat, met de poot over de neus wrijven, of een traanoog dat blijft irriteren: ook dat kan wijzen op een grasaar die via de neus of het ooglid naar binnen is gekomen.

In de vacht en huid zelf

Vooral bij honden met een dichte of lange vacht kan een grasaar gewoon in de huid blijven steken, bijvoorbeeld in de oksel, lies of tussen de vachtlagen op de rug. Je merkt het aan overmatig likken of krabben op één vaste plek.

Zo voorkom je grasaren tijdens het wandelseizoen

Volledig uitsluiten kan niet, zeker niet als je hond graag door hoog gras rent. Maar het risico flink verkleinen, dat kan wel.

Check na elke wandeling, niet alleen af en toe

De belangrijkste gewoonte is simpel: na elke wandeling in of langs hoog gras even de tijd nemen om te controleren. Poten, tussen de tenen, oren, vacht rond de oksels en lies. Vijf minuten met je handen door de vacht en langs de poten voorkomt dat een grasaar de kans krijgt om zich verder te nestelen.

Houd vacht rond poten en oren kort

Bij rassen met veel haar tussen de tenen of rond de oren helpt het om dat haar regelmatig te trimmen, zeker in de zomermaanden. Minder haar betekent minder houvast voor een grasaar om zich in vast te haken.

Borstel grondig, ook onder de vacht

Een grasaar die los in de bovenvacht zit, kan er met een goede borstelbeurt nog uit voordat hij de kans krijgt om verder te kruipen. Dit werkt alleen als je ook echt door de ondervacht borstelt, niet alleen over de toplaag. Voor honden die dagelijks buiten wandelen is dit een van de weinige gewoontes die echt verschil maakt, simpelweg omdat je dan elke keer opnieuw controleert.

Vermijd hoog gras waar het kan

Niet altijd realistisch, je hond wil nu eenmaal rennen. Maar in de piekmaanden, juli tot en met september, is het de moeite waard om vaker op paden te blijven in plaats van dwars door weilanden of hoog duingras te lopen, juist op de dagen dat je weinig tijd hebt om achteraf goed te controleren.

Wat als je tóch een grasaar vindt

Zie je een klein, hard puntje in de vacht of huid dat er niet hoort te zitten? Probeer een grasaar nooit zelf met een pincet diep weg te trekken als hij al onder de huid zit, de kans dat je hem afbreekt en een stukje achterlaat is reëel. Zit hij nog los in de vacht, dan kun je hem voorzichtig verwijderen. Gebruik daarvoor een fijn getande vlooienkam. Twijfel je, of zie je dat je hond pijn heeft, zwelling vertoont of blijft likken op dezelfde plek: ga naar de dierenarts. Hoe eerder een grasaar verwijderd wordt, hoe kleiner de kans op complicaties.

Maak controleren onderdeel van de wandelroutine

Grasaren voorkom je niet met één product of één truc, maar met een gewoonte: elke wandeling in hoog gras afsluiten met een korte check en een borstelbeurt. Wil je dat makkelijker maken? De vacht- en pootverzorgingsproducten van Mister Mill, zoals onze borstels en pootbalsem, zijn gemaakt voor precies dat moment na de wandeling. Zo wordt controleren geen extra taak, maar een vast onderdeel van de wandeling zelf. Bekijk het aanbod op mistermill.nl.