Gratis verzending in héél Nederland & België, vanaf 35 Euro & Vandaag besteld = Morgen in huis! 🐶🐱
Gratis verzending in héél Nederland & België, vanaf 35 Euro & Vandaag besteld = Morgen in huis! 🐶🐱
.
Na een wandeling is het een mooi moment om binnen rustig aandacht te geven aan de verzorging van jouw hond. Hondennagels knippen hoeft geen worsteling te zijn. Met een goede voorbereiding, kleine stapjes en geschikt gereedschap maak je er een voorspelbaar verzorgingsmoment van. Let vooral op de lengte en het loopcomfort van je hond: regen of modder zijn op zichzelf geen reden om te knippen.
Bekijk de poten terwijl je hond ontspannen rechtop staat. Nagels zijn waarschijnlijk te lang wanneer ze de grond raken, tijdens het lopen tegen de vloer tikken of duidelijk krom groeien. Ook kunnen de tenen door lange nagels anders komen te staan. Dat kan het lopen ongemakkelijk maken.
Een praktische controle is om je hond een paar stappen over een harde vloer te laten lopen. Hoor je bij iedere stap een duidelijk tikje? Kijk dan naar de nagels. Niet elke hond maakt geluid, dus controleer ook visueel. Let daarnaast op nagels die zijwaarts groeien of bijna de voetzool raken.
Veel nagels slijten vanzelf door regelmatig lopen op een harde of ruwe ondergrond. Dat verschilt per hond en per ondergrond. De duimnagels aan de voorpoten raken de grond meestal niet en slijten daardoor minder goed. Controleer die nagels extra zorgvuldig.
Een hond met te lange nagels kan anders gaan lopen of minder graag bewegen. Zie je dat jouw hond mank loopt, duidelijk pijn heeft of een nagel beschadigd is? Knip dan niet zomaar verder, maar vraag advies aan de dierenarts. Meer achtergrond over het herkennen van te lange nagels vind je in het kennisartikel over hondennagelknippers.
Rustig hondennagels knippen begint niet met de knipper, maar met gewenning. Raak de poten op gewone momenten kort aan. Til één poot op, raak een nagel aan en laat weer los. Beloon rustig gedrag direct. Zo leert jouw hond dat aanraking aan de poten voorspelbaar is.
Je hoeft niet alle poten in één keer te doen. Bij een onzekere hond is één nagel al een prima oefening. Stop wanneer het nog goed gaat, in plaats van pas wanneer je hond onrustig wordt. Dat maakt de volgende sessie meestal makkelijker.
Laat je hond staan of comfortabel liggen, afhankelijk van wat hij prettig vindt. Houd de poot ontspannen vast en druk niet hard op de tenen. Knip alleen een klein puntje van de nagel. Beloon meteen daarna. Herhaal dit eventueel bij een tweede nagel, maar blijf letten op de lichaamstaal van jouw hond.
Bij Tjoco merken we dat een rustig tempo veel verschil maakt. Als hij zijn poot terugtrekt, pauzeren we even in plaats van de poot vast te houden. Dat ene moment van rust voorkomt dat het knippen een strijd wordt. Ook bij een actieve hond werkt voorspelbaarheid beter dan snelheid.
Een goede nagelknipper moet stevig in de hand liggen en passen bij de dikte van de nagels. De Mister Mill nagelknipper met vijl en veiligheidsstop kan helpen om gecontroleerd een klein stukje te knippen. Een veiligheidsstop voorkomt niet automatisch dat je te ver knipt, dus blijf zelf rustig kijken en werk stap voor stap.
Bij lichte nagels is het gevoelige deel, het leven, vaak zichtbaar als een roze of donkerder gedeelte in de nagel. Knip daar enkele millimeters voor. Kijk liever meerdere keren dan dat je in één keer een groot stuk verwijdert.
Bij donkere of zwarte nagels zie je het leven vaak niet goed. Knip daarom extra kleine stukjes. Bekijk na ieder klein knipje de snijrand. Stop zodra je twijfelt of wanneer jouw hond ongemakkelijk reageert. Het doel is niet om de nagel in één behandeling zo kort mogelijk te maken, maar om veilig en rustig lengte te verminderen.
Knip de nagel in een lichte hoek en houd de punt weg van jouw hand. Bij een sterk gebogen nagel kun je soms eerst alleen het scherpe uiteinde verwijderen. Heeft jouw hond meerdere donkere nagels of blijft hij veel bewegen? Laat de eerste keer meekijken door een hondentrimmer, paraveterinair of dierenarts.
Knippen in het leven kan pijnlijk zijn en een bloeding veroorzaken. Het LICG adviseert bij pups (gebruik bij voorkeur een kleinere nagelknipper )om eerst een heel klein puntje van één nagel te knippen en direct te belonen; kort oefenen helpt om nagelverzorging rustig op te bouwen. Lees daarover meer in de handleiding van het LICG over gewenning bij pups.
Er bestaat geen vaste knipfrequentie die voor iedere hond werkt. Controleer de nagels regelmatig en kijk naar de slijtage, de ondergrond waarop jouw hond loopt, de activiteit en de snelheid waarmee de nagels groeien. Voor sommige honden is wekelijks controleren praktisch, terwijl je alleen knipt wanneer dat nodig is.
Maak van controleren een klein vast moment, bijvoorbeeld na het borstelen of wanneer jouw hond rustig naast je ligt. Bekijk dan alle poten, inclusief de duimnagels. Noteer eventueel welke nagels snel groeien. Zo ontdek je het persoonlijke ritme van jouw hond zonder blind een kalender te volgen.
Knip liever vaker een heel klein puntje dan zelden een groot stuk. Wanneer nagels lang blijven, kan het gevoelige deel meegroeien. Geleidelijk inkorten geeft dan meer gelegenheid om veilig lengte te verminderen. Forceer niets: een ontspannen hond en een veilige handeling zijn belangrijker dan een perfect korte nagel.
Wil je eerst verschillende soorten gereedschap bekijken? In de categorie nagelknippers voor honden vind je opties voor knippen en vijlen. Gebruik alleen materiaal dat geschikt is voor hondennagels en houd het schoon en scherp.
Blijft een nagel na het knippen bloeden, blijf dan rustig. Druk met een schoon gaasje enkele minuten zacht tegen de nagel. Laat jouw hond zo stil mogelijk zitten en voorkom dat hij direct over een ruwe ondergrond gaat lopen. Stopt het bloeden niet snel, is de nagel gescheurd of heeft jouw hond veel pijn? Neem dan contact op met de dierenarts.
Maak het verzorgingsmoment daarna af. Je hoeft niet verder te knippen. Geef jouw hond rust en kijk later opnieuw naar de nagel. Word je onzeker van een bloeding, dan is dat een goede reden om de volgende keer hulp te vragen.
Ja, vijlen kan een alternatief zijn voor knippen of helpen om scherpe randjes glad te maken. Ook met een vijl mag je niet tot in het leven werken. Werk rustig, met korte bewegingen en controleer regelmatig hoeveel lengte je verwijdert.
Een elektrische vijl kan handig zijn bij honden die een knipper spannend vinden, maar het geluid en de trilling moeten eerst worden aangeleerd. Laat het apparaat op afstand horen, beloon kalm gedrag en raak pas later kort een nagel aan. De 4-in-1 nagelvijl is hiervoor een optie wanneer jouw hond rustig kan wennen aan het geluid en de beweging.
Stop als jouw hond hevig tegenstribbelt, gromt, probeert te happen of zichzelf in de knoop werkt. Met dwang kan het vertrouwen verder afnemen en kan iemand gewond raken. Een dierenarts, paraveterinair of hondentrimmer kan het knippen veilig uitvoeren en je laten zien hoe je het thuis kunt opbouwen.
Vraag ook hulp bij een gescheurde nagel, aanhoudende pijn, een bloeding die niet stopt of twijfel over de lengte. Met een rustige aanpak, passende begeleiding en kleine stappen blijft nagelverzorging een praktisch onderdeel van de verzorging van kop tot poot.
Controleer de nagels terwijl je hond staat. Ze kunnen te lang zijn als ze de grond raken, tegen de vloer tikken, krom groeien of de stand van de tenen beïnvloeden.
Controleer ze regelmatig, bijvoorbeeld wekelijks. Knip alleen wanneer dat nodig is, want de juiste frequentie verschilt per hond, ondergrond, activiteit en nagelgroei.
Oefen met een schoon gaasje enkele minuten lichte druk uit. Stopt het bloeden niet snel, of heeft jouw hond veel pijn, neem dan contact op met de dierenarts.
Ja. Vijlen kan scherpe randjes glad maken of een alternatief zijn voor knippen. Werk rustig en nooit tot in het gevoelige deel van de nagel.
Knip telkens een heel klein stukje en controleer na ieder knipje de snijrand. Stop bij twijfel. Bij meerdere donkere nagels kan een hondentrimmer of dierenarts helpen.
Doe dat wanneer jouw hond hevig tegenstribbelt, wanneer een nagel beschadigd is of wanneer je onzeker bent. Veiligheid en vertrouwen gaan voor zelf knippen.
Een hond zichtbaar tijdens een donkere wandeling begint met een combinatie van reflecterende details, een goed passende uitrusting en een route met voldoende overzicht. Houd je hond langs verkeer kort bij je, blijf zelf opletten en gebruik waar nodig een lampje. Reflectie helpt vooral wanneer er licht op valt en biedt geen volledige bescherming.
Kies voor een tuig of lijn met reflecterende details. Een lampje aan het tuig of de halsband kan extra helpen, vooral op onverlichte stukken. Volgens de Dierenbescherming horen zichtbaarheid en een stevige, goed passende basisuitrusting bij verantwoord wandelen in het donker.
Maak ook jezelf zichtbaar. Draag bijvoorbeeld lichte of reflecterende kleding en neem een klein lampje mee. De ANWB adviseert voetgangers om waar mogelijk een verlichte route te kiezen, over de stoep te lopen en zonder muziek in de oren te wandelen. Zo hoor je fietsers en ander verkeer eerder aankomen.
In september begint volgens het KNMI de meteorologische herfst. De dagen worden korter en de zon staat minder lang boven de horizon. Daardoor vallen wandelingen na werk of school sneller in de schemering.
Regen, mist en natte bladeren maken het zicht bovendien lastiger. Mist kan volgens het KNMI in de herfst en winter meerdere dagen voorkomen en het zicht sterk verminderen. Plan je route daarom niet alleen op afstand, maar ook op verlichting, overzicht en de weersverwachting.
Een reflecterende hondenriem helpt om jouw hond en jullie samen beter op te laten vallen wanneer koplampen of straatverlichting op de reflecterende delen schijnen. Kies een lijn die stevig aanvoelt, prettig in de hand ligt en lang genoeg is voor de situatie.
Langs een weg of fietspad is een korte lijn meestal de veiligste keuze. Het LICG adviseert de lijn daar kort te houden, zodat je hond niet onverwacht de weg op kan schieten. Een rollijn geeft in zo’n omgeving snel te veel ruimte en kan gevaarlijk zijn voor fietsers, wandelaars en andere honden. De praktische richtlijnen van het LICG leggen dit verder uit. Voor extra gemak onderweg kun je kiezen voor de Mister Mill reflecterende hondenriem met houder voor poepzakjes.
Een reflecterend tuig kan meer oppervlak bieden voor zichtbare details dan alleen een lijn. Ook kun je er vaak eenvoudiger een lampje aan bevestigen. Toch is er geen onderbouwde reden om te zeggen dat een reflecterend tuig altijd beter is dan een reflecterende lijn. De beste keuze hangt af van de pasvorm, het gedrag van jouw hond en de omgeving waarin je wandelt.
Bij onverwachte bewegingen kan een tuig de druk beter over het lichaam verdelen dan een halsband. Dat benoemt het LICG ook bij fietsen met de hond. Gebruik je een tuig, kijk dan bijvoorbeeld naar een Y-tuig met reflecterende bies. Bevestig een lampje stevig en controleer of het niet bungelt of kan blijven haken.
Een tuig moet stevig zitten zonder te knellen. Je hond mag vrij kunnen bewegen, maar mag niet achteruit uit het tuig kunnen stappen. Controleer de pasvorm na het omdoen en opnieuw wanneer je hond een dikke wintervacht heeft.
Let op de ruimte rond borst, schouders en oksels. Bij twijfel over de pasvorm, het gedrag of lichamelijke klachten kun je advies vragen aan een dierenarts of gekwalificeerde gedragstherapeut.
Loop zoveel mogelijk op de stoep of een afgescheiden voetpad. Kies een route met straatverlichting en voldoende overzicht. Houd afstand van de rijbaan en het fietspad, zeker wanneer je hond snel reageert op fietsers of auto’s.
Steek alleen over op een plek waar je goed zicht hebt. Houd de lijn kort voordat je oversteekt en wacht tot je de verkeerssituatie rustig kunt inschatten. Bij regen of mist neem je extra tijd: donkere kleding, natte wegen en beperkt zicht maken andere weggebruikers minder goed zichtbaar.
Een reflecterende hondenriem maakt je hond niet van alle kanten zichtbaar. Blijf daarom zelf alert en kijk regelmatig vooruit en achterom. Reflectie werkt vooral wanneer er licht op valt.
Neem vóór iedere donkere wandeling een korte controle mee in je routine:
Een paar minuten controle voorkomt dat je onderweg voor een loszittende clip of beschadigde lijn komt te staan.
Vertraag je tempo en geef je hond ruimte om te kijken. Houd voldoende afstand tot de prikkel en praat rustig. Trek niet plotseling aan de lijn en geef geen harde correctie. Volgens het LICG helpt het om contact met je hond te houden en bij doorlopen een vrolijke stem te gebruiken.
Kun je niet veilig verder, loop dan een stukje terug of kies een rustiger pad. Forceer je hond niet om langs een onbekende prikkel te gaan. Komt schrikken vaak voor of neemt de spanning toe, vraag dan begeleiding van een gekwalificeerde gedragstherapeut.
Neem naast een passende lijn of tuig een lampje, poepzakjes en eventueel een extra lichtbron voor jezelf mee. Voor wandelingen en reizen kan een veilige bevestiging ook belangrijk zijn. Gebruik je de auto, controleer dan of je hond goed vastzit met een passend systeem, zoals een verstelbare autogordel. Die is bedoeld voor onderweg en vervangt geen rustige voorbereiding of veilige rijstijl.
Bekijk voor je volgende wandeling rustig onze categorieën tuigen, reizen en wandelaccessoires. Kies wat past bij jouw hond, de route en het weer. Avontuur buiten begint met een goede voorbereiding, verzorgd van kop tot poot.
Combineer reflecterende details met een geschikt lampje, een goed passende lijn of een goed passend tuig en een verlichte route. Blijf zelf ook zichtbaar en alert.
Niet altijd. Een tuig kan meer ruimte bieden voor reflecterende details en een lampje, terwijl een lijn vooral jullie verbinding zichtbaar maakt. Pasvorm en situatie zijn doorslaggevend.
Wees daar zeer terughoudend mee. Volgens het LICG kan een rollijn je hond te veel ruimte geven. Houd de lijn langs verkeer kort en zet een rollijn zo nodig vast.
Dat kan verstandig zijn, vooral op onverlichte routes. Reflectie werkt alleen wanneer er licht op valt. Een lampje kan daarom extra zichtbaarheid geven, maar vervangt opletten en afstand houden niet.
Neem een passende lijn of tuig, poepzakjes, een lampje en eventueel een extra lichtbron voor jezelf mee. Controleer ook vooraf clips, naden, bevestigingspunten en pasvorm.
Blijf rustig, vertraag en houd afstand van de prikkel. Praat op een kalme of vrolijke toon en trek niet plotseling aan de lijn. Kies zo nodig een andere route.
Na een natte herfstwandeling verdienen hondenpoten een korte controle. Bij hondenpoten verzorgen in de herfst kijk je naar de voetzolen, nagels en ruimte tussen de tenen. Veeg oppervlakkig vuil weg, spoel vastzittende modder los met lauw water en droog de poten zorgvuldig. Droge voetzoolkussentjes kun je voorzichtig verzorgen met potenbalsem. Bij pijn, bloeden, zwelling, wondjes of verandering in het lopen is advies van de dierenarts nodig.
Maak van de controle een vast moment bij thuiskomst. Bekijk eerst alle poten, verwijder zichtbaar vuil en let op takjes, zaden en grasaren. Een zachte doek is genoeg voor lichte modder of nat zand. Zit de modder vast, maak die dan los met lauw water.
Droog daarna de voetzolen, tussen de tenen en de overgang van poot naar huid. Juist in die plooien kan vuil achterblijven. Controleer ten slotte of de kussentjes droog of ruw aanvoelen. Potenbalsem is bedoeld als verzorging van droge voetzoolkussentjes, niet voor wondjes of aanhoudende irritatie.
Het LICG adviseert om hondenpoten na een wandeling te controleren op onder meer vuil, takjes, zaden en grasaren. Vooral tussen de tenen en bij de overgang van poot naar huid is extra aandacht belangrijk.
Vanaf half oktober nemen regenachtige dagen, nat gras en modderige paden vaak toe. Ook zand en bladeren kunnen aan natte poten blijven kleven. Dat betekent niet dat iedere natte wandeling problemen veroorzaakt, maar vuil zit wel sneller op plekken die je van buitenaf minder goed ziet.
Bij honden met veel haar tussen de tenen kan modder zich bovendien ophopen en vervelende kussentjes vormen. Volgens het LICG kan overtollig haar tussen de tenen daarom worden bijgeknipt. Knip niet diep of ondeskundig. Vraag bij twijfel een hondentrimmer of dierenarts om de techniek voor te doen.
Een vaste routine helpt: controleer de poten na iedere wandeling kort en maak ze schoon wanneer dat nodig is. Zo merk je kleine veranderingen eerder op.
Til iedere poot rustig op en bekijk de voetzolen bij goed licht. Let op steentjes, takjes, modder en beschadigingen. Controleer ook de nagels. Kijk of er vuil aan vastzit, of een nagel is gescheurd en of jouw hond anders staat of loopt dan normaal.
Hondennagels controleren hoeft geen uitgebreid onderzoek te zijn. Een rustige blik na thuiskomst is vaak voldoende. Trek niet aan iets dat vastzit en forceer de poot niet als jouw hond ongemakkelijk reageert.
Spreid de tenen voorzichtig en kijk naar de huid ertussen. Vuil tussen de tenen herken je vaak aan donkere klontjes modder, zand, grasresten of kleine takjes. Controleer ook de overgang van de poot naar de huid, waar vuil kan blijven hangen.
De Dierenbescherming adviseert om honden na een wandeling of bij thuiskomst op grasaren te controleren. Een oppervlakkig en volledig zichtbaar grasaar kun je voorzichtig verwijderen. Lukt dat niet, of blijft jouw hond mank lopen of ontstaat er zwelling, neem dan contact op met de dierenarts.
Let op duidelijke roodheid, rode bulten, blazen, wondjes, bloeden en veel likken. AniCura noemt rode bulten of blazen tussen de tenen signalen waarbij contact met de dierenarts verstandig is. De oorzaak is niet op basis van het uiterlijk alleen vast te stellen.
Bij oppervlakkig vuil volstaat meestal een zachte, vochtige doek. Veeg rustig over de voetzolen en tussen de tenen. Gebruik geen harde borstel en trek niet aan klitten of vuil dat vastzit aan de huid.
Bij opgedroogde of vastzittende modder is lauw water praktischer. Spoel de poot kort af zodat de modder zacht wordt en gemakkelijker loskomt. AniCura adviseert bij een uitgebreidere schoonmaak water of een speciale hondenshampoo of hondenzeep. Spoel die volledig uit.
Gebruik geen mensenshampoo. Volgens het LICG kan mensenshampoo te agressief zijn voor de hondenhuid. Kies water of een product dat speciaal voor honden bedoeld is.
Droog de poten na het schoonmaken met een schone handdoek. Dep eerst de voetzolen en droog daarna zorgvuldig tussen de tenen, in de plooien en bij de overgang van poot naar huid. Wrijf niet hard. Controleer na het afdrogen nog een keer of er geen modder of grasresten zijn achtergebleven.
Potenbalsem of pootzalf kan passen wanneer de voetzoolkussentjes droog aanvoelen. Breng alleen een dun laagje aan op schone, droge kussentjes en volg de gebruiksaanwijzing van het middel. Potenbalsem is verzorging voor droge kussentjes, geen behandeling van wondjes, ontstekingen of andere medische problemen.
Gebruik geen zalf of crème met een onbewezen werking op een wond. AniCura adviseert om middelen die niet door een dierenarts zijn aangeraden bij wonden te vermijden. Bij aanhoudende irritatie, roodheid, pijn of veel likken laat je de poot beoordelen.
Een paar eenvoudige gewoontes maken hondenpoten schoonmaken na wandelen een stuk makkelijker:
Wil je voorkomen dat modder tussen de tenen van jouw hond blijft zitten? Spoel vastzittende modder los voordat je gaat wrijven en droog daarna zorgvuldig. Bij honden met veel haar tussen de tenen kan regelmatig, deskundig bijgewerkt haar helpen om minder vuil vast te houden.
Algemene verzorgingstips zijn niet voldoende wanneer jouw hond pijn lijkt te hebben of de poot duidelijk afwijkend is. Neem contact op met de dierenarts bij:
Het LICG noemt afwijkingen in het lopen, zoals hinken, op de tenen lopen of scheef lopen, redenen om jouw hond door een dierenarts te laten beoordelen. Wacht bij zulke signalen niet af met alleen schoonmaken of balsem.
Controleer na iedere wandeling de voetzolen, nagels en ruimte tussen de tenen. Veeg licht vuil weg, spoel vastzittende modder met lauw water los en droog de poten goed.
Bij oppervlakkig vuil meestal wel. Gebruik lauw water wanneer modder is opgedroogd of tussen de tenen vastzit.
Gebruik potenbalsem uitsluitend als verzorging bij droge voetzoolkussentjes. Niet bij wondjes, ontstekingen of aanhoudende irritatie.
Overtollig haar kan worden bijgeknipt, maar knip niet diep of ondeskundig. Laat een hondentrimmer of dierenarts de techniek voordoen als je twijfelt.
Dep de voetzolen met een schone handdoek en besteed extra aandacht aan de ruimte tussen de tenen, de plooien en de overgang van poot naar huid.
Bij pijn, bloeden, zwelling, wondjes, aanhoudende roodheid, veel likken, een vreemd voorwerp of verandering in het lopen is deskundig advies nodig.
Na een natte wandeling of tijdens de herfstvacht wil je jouw hond rustig kunnen borstelen, zonder trekken of gedoe. Een slickerborstel gebruiken lukt het prettigst met kleine plukken, weinig druk en korte sessies. Controleer steeds hoe jouw hond reageert en stop zodra borstelen ongemak veroorzaakt.
Een slickerborstel heeft dunne, gebogen metalen haakjes. Daarmee verwijder je dode haren en kun je kleine klitten uit elkaar halen. Volgens het LICG is deze borstel vooral geschikt voor langere en dikkere vachten. De juiste techniek verschilt per vacht en ras.
Begin op een rustige plek waar jouw hond ontspannen staat of ligt. Laat de borstel eerst even ruiken en raak de vacht kort aan zonder meteen te borstelen. Beloon rustig gedrag met je stem of een klein snoepje. Zo wordt borstelen stap voor stap een normaal onderdeel van de verzorging.
Werk daarna in kleine delen:
De richting van borstelen is geen vaste regel voor iedere hond. Bij sommige vachten is een andere techniek nodig om de ondervacht goed te bereiken. Het LICG beschrijft daarom verschillende werkwijzen per vacht en ras. Twijfel je, vraag dan een hondentrimmer om een demonstratie.
Ga niet langdurig over dezelfde plek. Een slickerborstel kan kleine klitten losmaken, maar niet iedere klit hoort thuis in een thuissessie. Een grote, strakke of vervilte klit kan pijnlijk zijn. Laat zo’n plek beoordelen door een ervaren hondentrimmer of dierenarts.
De belangrijkste regel is eenvoudig: zet weinig druk. De metalen haakjes hoeven niet diep in de vacht te komen om haren los te maken. Duw de slickerborstel niet hard tegen de huid. In de handleiding van de zelfreinigende slickerborstel wordt gewaarschuwd dat hard duwen de huid kan beschadigen.
Let tijdens het borstelen op kleine signalen. Bevriest jouw hond, trekt hij zich terug, likt hij opvallend vaak zijn lippen of probeert hij weg te komen? Pauzeer dan en geef ruimte. Een hond die plotseling niet meer aangeraakt of geborsteld wil worden, kan pijn hebben. Stop in dat geval met de verzorging en neem bij twijfel contact op met de dierenarts.
Volgens het LICG leert een hond zo geleidelijk dat aanraken en borstelen normaal zijn. Plan liever meerdere korte momenten dan één lange borstelbeurt. Dat is zeker handig bij een jonge hond, een gevoelige hond of een vacht die snel klit.
Borstel extra voorzichtig bij de buik, liezen, oksels, achter de oren en de broek op de achterpoten. Sla deze plekken niet automatisch over, want daar ontstaan juist gemakkelijk klitten. Neem een dun plukje, houd de huid waar mogelijk vrij en stop meteen bij pijn, stress of verzet.
Een zelfreinigende slickerborstel is vooral praktisch wanneer er tijdens het borstelen veel losse haren tussen de haakjes blijven zitten. Je hoeft de haren dan niet telkens met je vingers uit de borstel te peuteren. De functie maakt het schoonmaken eenvoudiger, maar verandert niets aan de benodigde borsteltechniek.
Voor een korte demonstratie kun je deze volgorde aanhouden:
De zelfreinigende slickerborstel werkt volgens de handleiding met een reinigingsmechanisme waarmee je de borstel kunt legen. Controleer de pinnetjes regelmatig op verbuigingen, roest of beschadigingen. Een beschadigde borstel kan de huid irriteren en hoort niet meer op de vacht.
Honden met een lange, dichte of krullende vacht hebben vaak meer controle nodig dan honden met een korte, gladde vacht. Dat betekent niet dat je automatisch langer of harder moet borstelen. Verdeel de vacht in kleine delen en kijk regelmatig tot aan de huid. Zo merk je eerder of er een klit ontstaat.
Na regen en modder kunnen haren sneller samenpakken. Laat vuil eerst opdrogen als dat kan en verwijder losse modder voorzichtig. Trek niet aan vastzittende plukken. Besteed extra aandacht aan achter de oren, de oksels, de liezen en de langere haren aan de achterpoten. Volgens het LICG kan een te weinig of verkeerd verzorgde ondervacht gaan klitten en vervilten, wat huidirritatie en aanzienlijk ongemak kan veroorzaken.
Bij een ernstig vervilte vacht is thuis uitborstelen niet altijd verantwoord. De Dierenbescherming benadrukt het belang van regelmatig kammen en borstelen en tijdig hulp inschakelen van een trimmer. Kies bij een pijnlijke of dicht op de huid zittende klit voor professionele beoordeling.
Na een natte wandeling: controleer eerst poten, broek en buik. Verwijder zichtbaar vuil voorzichtig en wacht bij een natte vacht zo nodig tot die droog genoeg is om goed te beoordelen. Borstel in korte stroken en stop bij trekken.
Tijdens de herfstvacht: werk vaker kort in plaats van één lange sessie. Controleer vooral de ondervacht en plekken waar tuig, halsband of beweging wrijving geven. Gebruik eventueel een passende combinatie van borstel en kam; de techniek blijft belangrijker dan het hulpmiddel.
Bij een hond die borstelen spannend vindt: begin met één of twee rustige stroken op een makkelijk bereikbare plek. Beloon en stop. Bouw pas op wanneer jouw hond ontspannen blijft. Forceer geen gevoelige zone.
Voor wie meerdere hulpmiddelen nodig heeft om kleine klitten en de ondervacht rustig te controleren, kan de Mister Mill voordeelset met slickerborstel en ondervachtkam handig zijn. Gebruik beide hulpmiddelen met dezelfde lichte druk en controleer steeds de reactie van jouw hond.
Wil je vandaag beginnen? Kies een rustig moment, borstel slechts enkele kleine plukken en maak de sessie prettig voordat je verdergaat. Zo blijft avontuur buiten ook daarna verzorgd van kop tot poot.
Werk met kleine plukken, weinig druk en korte bewegingen. Houd de huid zo nodig licht tegen en stop als jouw hond ongemak laat zien.
Dat verschilt per vacht en ras. Begin rustig met de richting van de vacht en stem de techniek af op het vachttype. Vraag bij twijfel een hondentrimmer om uitleg.
Gebruik alleen lichte druk. De haakjes mogen de vacht bereiken, maar niet hard tegen de huid worden geduwd.
Probeer een grote, strakke of vervilte klit niet met kracht uit te borstelen. Laat de plek beoordelen door een hondentrimmer of dierenarts.
Vooral achter de oren, in de oksels, bij de liezen en in de broek aan de achterpoten ontstaan snel klitten. Controleer deze zones regelmatig en extra voorzichtig.
Gebruik het reinigingsmechanisme zodra de borstel vol haren zit, verwijder de haren en controleer de pinnetjes op schade. Berg de borstel droog en veilig op.
Een natte herfstwandeling zit vol interessante geuren en vondsten. Toch hoort niet alles wat je hond tussen de bladeren ontdekt in zijn bek. Eikels, eikenblad, kastanjes, dennenappels, paddenstoelen en onbekende planten vragen extra aandacht. De veiligste vuistregel is eenvoudig: herfstvondsten bekijken mag, opeten liever niet.
Bij Tjoco en Deezy merken we vooral dat eikels en kastanjes snel interessant worden. Op routes met veel bomen kijken we daarom vaker vooruit en leiden we rustig af zodra er iets van de grond wordt opgepakt. Zo blijft de wandeling ontspannen én houden we beter zicht op wat er naar binnen dreigt te verdwijnen.
Ja, eikels en eikenblad zijn niet geschikt om door honden te laten eten. Ze bevatten tannines. Vooral groene eikels bevatten daar relatief veel van, maar ook bruine eikels kunnen bij grotere hoeveelheden problemen geven. Mogelijke klachten zijn buikpijn, onrust, misselijkheid, braken en diarree. Ook de lever en nieren kunnen worden belast.
Het LICG beschrijft dat één eikel doorgaans niet meteen tot ernstige problemen leidt, maar dat een eikel wel slecht verteerbaar kan zijn of ergens kan blijven steken. Heeft je hond meerdere eikels gegeten, of weet je niet hoeveel hij heeft opgegeten? Het LICG adviseert alert te zijn en contact op te nemen met de dierenarts. Wacht niet af tot je hond klachten krijgt, want verschijnselen kunnen later zichtbaar worden.
Blijf rustig en probeer de eikel te ruilen voor iets lekkers of een bekende hondensnack. Trek niet hard aan de bek van je hond. Daarmee kan hij sneller doorslikken of juist onrustig worden. Heeft hij de eikel al opgegeten? Noteer dan zo goed mogelijk om hoeveel eikels het ging en wanneer dat gebeurde. Bel bij meerdere eikels, kauwen op eikenblad of twijfel de dierenarts.
Kastanjes zijn volgens AniCura in principe niet giftig voor honden. Dat betekent niet dat ze geschikt zijn als herfstsnack. Een kastanje is hard en kan na inslikken in de maag of darmen blijven steken. Hetzelfde geldt voor dennenappels. Zo’n verstopping kan ernstig worden en soms is een ingreep nodig om het voorwerp te verwijderen.
Het verschil tussen kastanjes en eikels is dus belangrijk: kastanjes staan vooral bekend om het risico op inslikken en verstopping, terwijl eikels en eikenblad ook stoffen bevatten die schadelijk kunnen zijn. Bij twijfel laat je hond geen enkele kastanje eten. AniCura legt uit wanneer je na het inslikken van een kastanje of dennenappel contact opneemt met de dierenarts.
Bel direct als je hond een kastanje of dennenappel volledig heeft doorgeslikt, als hij meerdere stukken heeft gegeten of als het voorwerp groot is in verhouding tot zijn lichaam. Let ook op kokhalzen, herhaald braken, buikpijn, sloomheid of niet willen eten. Deze signalen zijn geen diagnose, maar wel een reden om niet zelf af te wachten. Laat je hond niet op eigen initiatief braken.
Niet alle bladeren zijn hetzelfde. Een gewoon blad dat kort wordt opgepakt, levert niet automatisch een probleem op, maar je kunt buiten niet altijd betrouwbaar zien van welke plant het afkomstig is. Eikenblad verdient extra aandacht. Ook onbekende plantendelen laat je hond daarom beter liggen.
Geef je hond tijdens een herfstwandeling liever alleen voeding en snacks waarvan je zeker weet dat ze voor hem bedoeld zijn. Er is geen betrouwbare algemene lijst met wilde herfstvondsten die je hond veilig als snack kan eten. Afgevallen fruit, bessen en plantendelen kunnen per soort en hoeveelheid verschillen.
De Dierenbescherming adviseert honden geen toegang te geven tot eikels en eikenblad. Extra opletten is verstandig bij pups, omdat zij vaker op gevonden voorwerpen kauwen. Ook volwassen honden kunnen op een herfstige route ineens fanatiek worden van iets dat ruikt naar bos, vocht en andere dieren.
Nee. in principe laat je hond iedere paddenstoel liggen. Er zullen altijd uitzonderingen zijn! Je hond eet paddenstoelen? Altijd opletten dan! Als het gebeurt, dan moet je snel handelen. Sommige paddenstoelen zijn giftig, terwijl het voor een baasje tijdens een wandeling lastig is om soorten betrouwbaar uit elkaar te houden. Een korte beschrijving of een snelle blik is daarvoor niet genoeg.
Ook afgebeten stukjes of paddenstoelen die vertrapt op het pad liggen, houd je buiten bereik. Heeft je hond mogelijk een paddenstoel gegeten? Bel dan direct de dierenarts en geef door wat je weet: waar het gebeurde, wanneer, hoeveel er mogelijk is opgegeten en hoe groot je hond is. Neem eventueel een foto of restje mee als dat veilig kan, maar wacht niet met bellen totdat je de soort hebt achterhaald.
Op paden onder eikenbomen zie je vaak al van een afstand waar de meeste eikels liggen. Houd je hond daar wat dichter bij je en verkort tijdelijk de lijn. In een losloopgebied kun je op drukke stukken beter even aanlijnen. Dat is geen straf, maar een praktische manier om de wandeling veilig en rustig te houden.
Oefen eerst thuis met een oninteressant voorwerp en een beloning in je andere hand. Zodra je hond van het voorwerp wegkijkt, beloon je dat gedrag. Bouw daarna langzaam op naar de tuin, stoep en rustige wandelpaden. Gebruik buiten een kalme stem en beloon snel wanneer je hond zelf doorloopt. Zo wordt loslaten een gewoonte in plaats van een spannende strijd.
Een kleine, bekende hondensnack kan helpen wanneer je hond iets van de grond wil pakken. Ruil zonder haast. Heeft je hond al iets ingeslikt, probeer dan niet met je vingers diep in zijn bek te zoeken. Bel bij een mogelijk gevaarlijk voorwerp of onbekende plant direct de dierenarts.
Op sommige routes kom je veel zwerfafval of losse voorwerpen tegen. Een poepzakje binnen handbereik is dan handig om iets dat veilig kan worden weggehaald op te ruimen. Wij gebruiken daarvoor graag een poepzakjeshouder aan de lijn of tas. Voor de wandeling zelf kun je kiezen voor biologische poepzakjes, zodat je ze altijd bij je hebt zonder extra gedoe.
De veiligste keuze is om je hond geen onbekende herfstvondsten te laten eten. Geef hem alleen zijn normale voeding of een hondensnack waarvan je de samenstelling kent. Daarmee voorkom je discussie over de soort, hoeveelheid en herkomst van wat er op de grond ligt.
Een blad, kastanje of dennenappel kan er onschuldig uitzien, maar je weet niet altijd hoe groot het stuk is, hoe het is behandeld of hoe makkelijk je hond het kan doorslikken. Vooral kleine honden, pups en honden die gulzig eten hebben weinig ruimte voor vergissingen.
Bel zo snel mogelijk wanneer je hond mogelijk meerdere eikels, eikenblad, een paddenstoel, een onbekende plant of een groot voorwerp heeft gegeten. Bel ook bij een volledig doorgeslikte kastanje of dennenappel. Geef door wat je hond heeft gegeten, hoeveel ongeveer en wanneer dat gebeurde.
Wacht niet tot klachten ontstaan en probeer je hond niet zelf te laten braken. De dierenarts kan inschatten welke eerste hulp nodig is. Bij twijfel is één telefoontje verstandiger dan zelf zoeken naar een antwoord terwijl je hond mogelijk iets gevaarlijks heeft binnengekregen.
Op een donkere herfstwandeling helpt goed zicht bovendien om vondsten op tijd te zien. Een reflecterende hondenlijn met ring voor poepzakjes kan praktisch zijn wanneer je tijdelijk meer controle wilt houden en tegelijk zichtbaar wilt blijven. Zo ga je voorbereid naar buiten, zonder dat je wandeling alleen nog maar om eikels draait.
Ga je binnenkort door een bosrijke omgeving wandelen? Kijk dan vooraf of er veel eiken, paddenstoelen of losse kastanjes op de route liggen, neem een ruilbeloning mee en oefen thuis alvast met ‘laat liggen’. Zo blijft herfstpret leuk voor jou én je hond.
Eikels en eikenblad zijn niet geschikt voor honden om te eten. Ze bevatten tannines en kunnen bij grotere hoeveelheden maag-darmklachten en andere schade veroorzaken.
Een enkele eikel veroorzaakt doorgaans geen ernstige problemen, maar kan wel slecht verteerbaar zijn of blijven steken. Bij meerdere eikels of twijfel bel je de dierenarts.
Kastanjes zijn in principe niet giftig, maar kunnen na inslikken wel een verstopping veroorzaken. Laat je hond ze daarom niet eten.
Nee, laat iedere paddenstoel liggen. Je kunt giftige en niet-giftige soorten buiten niet altijd betrouwbaar herkennen. Heeft je hond er een opgegeten, bel dan direct de dierenarts.
Oefen rustig met een voorwerp en beloon je hond zodra hij ervan wegkijkt. Bouw de oefening stap voor stap op naar buiten en gebruik een ruilbeloning.
Bij mogelijk opgegeten paddenstoelen, onbekende planten, meerdere eikels of een ingeslikte kastanje, dennenappel of ander groot voorwerp bel je zo snel mogelijk. Probeer je hond niet zelf te laten braken.
Begin september nodigt uit tot een extra lang buitenavontuur. De dagen zijn vaak nog ruim licht en de grootste zomerhitte is meestal voorbij. Wil je je hond voorbereiden op een lange wandeling? Bouw de inspanning rustig op, stem route en tempo af op jouw hond en plan vooraf water- en rustmomenten. Zo blijft de tocht prettig voor jullie allebei.
Er bestaat geen vaste afstand of wandelduur die voor iedere hond geschikt is. Leeftijd, ras, karakter, conditie, gezondheid, ondergrond en temperatuur maken allemaal verschil. Een fitte volwassen hond kan vaak meer aan dan een pup, senior of hond met gewrichtsproblemen.
Maak van een lange wandeling geen plotselinge sprong. Verleng eerst een bekende route een klein stukje en kijk hoe jouw hond daarna herstelt. Gaat dat goed, dan kun je later opnieuw iets toevoegen. Wissel lopen af met snuffelen en pauzeren. Snuffelen geeft je hond bovendien ruimte om in zijn eigen tempo informatie uit de omgeving op te nemen.
Voor pups zijn kortere wandelingen belangrijk omdat hun lichaam nog in ontwikkeling is. Oudere honden of honden met gewrichtsproblemen hebben soms meer aan meerdere korte wandelingen dan aan één lange tocht. Bij overgewicht, hart- of ademhalingsklachten en kortsnuitige rassen is extra voorzichtigheid nodig. Overleg bij twijfel met je dierenarts.
Bekijk vooraf hoe lang de route duurt, waar je kunt pauzeren en of er schaduw of waterpunten zijn. Controleer ook of honden er los mogen lopen en of de ondergrond geschikt is. Hete verharding, losse steentjes en lange stukken zonder rust kunnen poten en conditie extra belasten.
Pas je tempo aan jouw hond aan. Een wandeling is geen prestatietocht. Laat je hond regelmatig snuffelen en neem een pauze voordat hij duidelijk vermoeid is. Volgens het LICG zijn zwaar hijgen, niet goed meer lopen en de poten minder goed optillen signalen om te stoppen of om te keren.
Geef geen grote maaltijd vlak voor vertrek. Het LICG adviseert om activiteit ongeveer één uur vóór en twee uur na het eten te vermijden, omdat inspanning rond het eten het risico op een maagtorsie kan vergroten. Gebruik onderweg liever kleine hoeveelheden van het normale voer of een vertrouwde beloning. Nieuwe snacks zijn op pad minder handig: je weet niet hoe je hond erop reageert.
Neem altijd zelf schoon drinkwater mee en bied dit regelmatig aan. Wacht niet tot je hond duidelijk vermoeid of dorstig is. Hoeveel water jouw hond tijdens de wandeling nodig heeft, hangt af van lichaamsgewicht, inspanning, voeding, temperatuur en gezondheid.
Als algemene richtlijn noemt AniCura voor de normale dagelijkse wateropname ongeveer 40 tot 60 milliliter per kilogram lichaamsgewicht per dag. Dit is geen vaste hoeveelheid voor één wandeling. Bij warm weer of extra inspanning kan de behoefte veranderen. Let bij opvallend veel of weinig drinken op en neem bij twijfel contact op met je dierenarts.
Een opvouwbare drinkbak neemt weinig ruimte in en voorkomt dat je hond uit onbekend water hoeft te drinken. De siliconen opvouwbare drinkbak is daardoor handig voor wandelingen en dagtochten. Laat je hond liever niet uit een sloot of plas met onbekende waterkwaliteit drinken. Bij zwemwater moet je bovendien letten op waarschuwingen voor blauwalg en botulisme.
Plan bij warm of vochtig weer een kortere route en zoek schaduw op. Honden raken warmte vooral kwijt door te hijgen. Volgens het LICG maakt uitdroging het moeilijker om af te koelen. Vermijd daarom lange of intensieve wandelingen in de hitte, op hete verharding en bij honden die extra gevoelig zijn voor warmte.
Een goede voorbereiding voorkomt dat je onderweg moet improviseren. Stop het volgende in je wandelrugzak:
Controleer voor vertrek of de lijn en het tuig goed zitten. Een lange lijn kan prettig zijn op plekken waar dat is toegestaan, maar vraagt extra aandacht rond fietsers, wandelaars en andere honden. Houd rekening met de omgeving en volg lokale regels.
Voor onderweg zijn kleine beloningen voldoende. Geef geen grote hoeveelheden extra voer, zeker niet rond een maaltijd. De Excellent kluifjes 4 mix hondensnack kun je in kleine stukjes verdelen, zodat je hond af en toe beloond wordt zonder een volle maag te krijgen.
Poepzakjes horen standaard in je uitrusting. Met een poepzakjeshouder heb je ze snel bij de hand aan je lijn of tas. Dat is vooral fijn wanneer je onderweg meerdere keren wilt opruimen.
Een wandeling wordt te lang zodra jouw hond de inspanning niet meer goed kan volgen. Let op zwaar of aanhoudend hijgen, achterop raken, minder alert reageren, vaak gaan liggen, wankelen of moeite hebben om verder te lopen. Ook het minder goed optillen van de poten is een duidelijk signaal.
Keer om zodra je hond zichtbaar vermoeid raakt. Zoek bij warmte een koele, beschutte plek en geef rustig water. Wacht niet af omdat je hond enthousiast lijkt of nog door wil lopen. Sommige honden blijven uit enthousiasme doorgaan terwijl ze al over hun grens raken.
Bij zwakte, ademhalingsproblemen, wankelen, bewustzijnsverlies of een sterk opgezette buik is snelle veterinaire hulp nodig. Bij een vermoeden van oververhitting of maagtorsie moet je niet afwachten. Geef geen zelfbehandeling en bel een dierenarts voor advies.
Maak je lange wandeling dus passend bij de hond die naast je loopt. Een jonge, gezonde hond op een koele dag vraagt een andere aanpak dan een senior op warme, vochtige dagen. Begin rustig, neem water mee en plan liever te vroeg een pauze dan te laat.
Neem altijd eigen drinkwater mee en bied dit regelmatig aan. De benodigde hoeveelheid hangt af van gewicht, inspanning, temperatuur, voeding en gezondheid. Gebruik een opvouwbare bak en vermijd onbekend stilstaand water.
Geef geen grote maaltijd vlak voor vertrek. Houd volgens het LICG ongeveer één uur rust vóór en twee uur rust na het eten aan. Gebruik onderweg hooguit kleine hoeveelheden vertrouwde beloningen.
Let op zwaar hijgen, achterop raken, niet goed lopen, minder alert reageren, vaak gaan liggen of moeite hebben om verder te gaan. Stop dan, zoek schaduw of rust en bel bij twijfel een dierenarts.
Niet automatisch. Pups hebben kortere wandelingen nodig. Oudere honden kunnen sneller vermoeid raken of pijn krijgen. Pas tempo en afstand aan en kies zo nodig meerdere korte wandelingen.
Dat is af te raden als de waterkwaliteit onbekend is. Neem schoon drinkwater mee. Let bij zwemwater op waarschuwingen voor blauwalg en botulisme.
Na een modderige boswandeling wil je vooral dat jouw hond comfortabel loopt en dat je spullen niet na een paar maanden vervangen hoeven te worden. Duurzaam wandelen met hond begint daarom niet bij een belofte op het etiket, maar bij praktische keuzes: een goed passend tuig, regelmatig onderhoud, minder wegwerpafval en respect voor natuurgebieden.
Een duurzaam tuig is stevig, bruikbaar op lange termijn en passend voor jouw hond. Over de milieuwinst van specifieke materialen of modellen is zonder uitgebreid onderzoek geen betrouwbare uitspraak te doen. Wel geldt: spullen langer gebruiken, onderhouden en waar mogelijk repareren beperkt grondstoffen-, energie- en afvalgebruik.
Een tuig gaat duurzamer mee wanneer je het niet onnodig hoeft te vervangen. Let daarom eerst op de basis:
Milieu Centraal adviseert voor huisdieren om zoveel mogelijk tweedehands of producten van duurzaam materiaal te kopen. Voor spullen in het algemeen helpt vooral langer gebruiken, onderhouden, repareren en hergebruiken. Bekijk daarom vóór een aankoop ook je huidige tuig. Is het nog veilig en passend? Dan is vervangen misschien niet nodig.
De klimaatimpact van een hond zit volgens Milieu Centraal vooral in het voer. Voor accessoires zoals een tuig is in de geraadpleegde bron geen afzonderlijke impact berekend. Zeg daarom niet dat een bepaald tuig automatisch milieuvriendelijker is. Een zorgvuldige keuze is er een die lang meegaat en niet snel bij het afval belandt.
Dat hangt af van jouw hond, de pasvorm en de situatie. Het LICG adviseert bij het uitlaten geen slipketting te gebruiken, maar een geschikte halsband of een tuigje. Een tuig kan prettig zijn wanneer je de druk rond de hals wilt beperken, maar het is geen universeel advies voor iedere hond.
Leeftijd, ras, karakter en gezondheid spelen mee in de manier waarop een hond wandelt. Let tijdens het lopen op spanning, schuren, benauwdheid of een veranderde beweging. Bij pijn, huidproblemen, benauwdheid of twijfel vraag je advies aan de dierenarts.
Controleer of het tuig stevig aansluit zonder strak te knellen. De banden mogen niet in de oksels snijden en de hond moet vrij kunnen lopen, zitten en draaien. Kijk na het aandoen of de gespen goed gesloten zijn en of je hond niet uit het tuig kan achteruitstappen.
Uit eigen ervaring weten we dat een tuig beter iets te groot kan zijn dan te klein. Voor ons tuig met drie klikgespen is het nodig om drie maten te meten. Check de maattahttps://mistermill.nl/wp-content/uploads/2024/04/maattabel-anti-ontsnappingstuig-663650fcb429d43627bb2a04@2x-groot.jpegbel. Heb je een houdini hond, ontsnapt deze eenvoudig uit zijn tuig? Kies dan voor ons anti ontsnappings tuig / veiligheidstuig. Voor dit tuig meet je vier punten, kijk hiervoor naar deze maattabel.
Komen de afmetingen net uit tussen twee maten tuigen, kies dan altijd de grootste maat! Bij twijfel, neem contact op via Whatapp en geeft de maten door, dan helpen wij graag.
Maak de eerste wandelingen rustig. Observeer hoe jouw hond beweegt op straat, in het bos en bij het oversteken. Een tuig dat thuis goed lijkt te zitten, kan tijdens beweging toch verschuiven. Controleer de pasvorm daarom opnieuw na een paar minuten wandelen en na een groeispurt of verandering in gewicht.
Spoel modder en zand zo snel mogelijk weg met lauw water en laat het tuig volledig drogen voordat je het opbergt. Controleer ondertussen de naden, banden en sluitingen. Hardnekkig vuil kun je voorzichtig verwijderen volgens de onderhoudsinstructies van de fabrikant. Vermijd middelen die het materiaal of de huid van jouw hond kunnen irriteren.
Door vuil niet dagenlang in het materiaal te laten zitten, blijft het tuig bruikbaar en zie je slijtage eerder. Hang het niet langdurig vochtig in een afgesloten tas. Een vaste plek voor tuig en lijn voorkomt bovendien dat spullen zoekraken of dubbel worden gekocht.
Kies een route waarop jij en jouw hond goed zichtbaar zijn. Reflecterende details helpen anderen om jullie eerder op te merken, maar vervang geen oplettendheid of verlichting wanneer dat nodig is. Controleer vóór vertrek of reflecterende biezen schoon zijn en niet volledig bedekt worden door modder.
Neem alleen mee wat je nodig hebt. Een lijn met ruimte voor poepzakjes kan praktisch zijn, omdat je afval direct bij je houdt en niet onderweg hoeft terug te lopen. Gooi gebruikte zakjes altijd in een afvalbak of vuilnisbak. Milieu Centraal waarschuwt dat hondenpoepzakjes met inhoud niet in een straatkolk of het riool horen: ze kunnen leidingen, gemalen en roosters verstoppen en via regenwater in het oppervlaktewater terechtkomen.
Een duurzamere wandeling betekent ook dat je de omgeving zo min mogelijk verstoort. Staatsbosbeheer adviseert honden in bijna alle natuurgebieden aangelijnd te houden en op de paden te blijven. In sommige gebieden mag jouw hond los, maar alleen als dat is toegestaan en je hond goed onder appèl staat.
Regels verschillen per gebied en kunnen per seizoen veranderen. Controleer daarom de borden bij de ingang en de informatie van de terreinbeheerder. Let extra goed op in het voorjaar, wanneer natuurgebieden strengere regels kunnen hebben. Houd je hond dicht bij je wanneer een route druk is of wanneer je wild, vee of andere wandelaars tegenkomt.
Nee. Gerecycled materiaal kan een waardevolle eigenschap zijn, maar het maakt een tuig niet automatisch de meest duurzame keuze. Ook de levensduur, productie, herkomst, onderhoudsmogelijkheden en verwerking aan het einde van de gebruiksduur spelen mee.
De aangeleverde bronnen bieden geen onafhankelijke vergelijking van materialen voor hondentuigen en geen specifieke milieuwinst per product. Kijk daarom breder dan één materiaalclaim. Een stevig tuig dat goed past en jarenlang wordt gebruikt, kan in de praktijk een verstandige keuze zijn, ook wanneer je geen volledige levenscyclusanalyse hebt.
Vervang het tuig wanneer de veiligheid niet meer betrouwbaar is. Let op rafelende banden, scheuren, losse naden, vervormde gespen of sluitingen die niet goed vastklikken. Ook een tuig dat door slijtage te ruim is geworden of niet meer goed aansluit, hoort niet meer mee op avontuur.
Controleer het tuig maandelijks en altijd vóór een lange wandeling of reis. Trek voorzichtig aan de banden en test de sluitingen. Bij twijfel gebruik je het tuig niet totdat je het hebt laten beoordelen of vervangen. Een gewoon wandeltuig is bovendien niet automatisch geschikt voor vervoer in de auto. Gebruik daarvoor alleen een veiligheidssysteem dat voor vervoer is bedoeld; het LICG waarschuwt dat gewone wandeltuigen doorgaans niet sterk genoeg zijn.
Voor dagelijks wandelen kan een model met meerdere klikgespen handig zijn wanneer je jouw hond rustig wilt laten instappen. Het Y-tuig met drie klikgespen en reflecterende bies is daarbij een praktische optie om te bekijken. Controleer altijd zelf of de maat, vorm en bewegingsvrijheid passen bij jouw hond.
Een lange lijn kan ruimte geven op plekken waar aanlijnen verplicht is, maar vraagt veel aandacht. Gebruik hem alleen wanneer de omgeving dat toelaat en houd rekening met andere wandelaars, fietsers, wild en obstakels. Laat de lijn niet over een pad slepen en voorkom dat jouw hond ermee verstrikt raakt.
Een lange lijn is niet bedoeld om aanlijnregels te omzeilen. Controleer eerst of honden welkom zijn, of ze aangelijnd moeten blijven en welke regels de beheerder hanteert. In drukke gebieden is een kortere lijn vaak overzichtelijker en veiliger. Kies voor wandelen en reizen een lijn die prettig in de hand ligt en bij het formaat en gedrag van jouw hond past; je vindt verschillende opties binnen de categorie hondenriemen en lijnen.
Wil je je dagelijkse wandeling stap voor stap duurzamer maken? Begin dan met een controle van je huidige tuig en lijn, neem een herbruikbare drinkfles mee, ruim hondenpoep altijd op en kies routes waarop je de natuur en andere bezoekers de ruimte geeft. Een reflecterende hondenlijn met een ring voor poepzakjes, zoals deze reflecterende hondenriem met poepzakjeshouder, kan helpen om je wandelspullen praktisch bij de hand te houden.
Zo wordt duurzaam wandelen met hond geen ingewikkeld project, maar een reeks kleine keuzes die je tijdens iedere wandeling kunt volhouden. Controleer vandaag je tuig, bekijk de lokale natuurregels en neem bij de volgende ronde alleen mee wat jouw hond en omgeving nodig hebben.
Een tuig is praktischer duurzaam wanneer het goed past, stevig is, onderhoudbaar blijft en lang gebruikt kan worden. Een materiaalnaam alleen is geen bewijs van duurzaamheid.
Verwijder modder en zand, laat het tuig volledig drogen en controleer regelmatig banden, naden en sluitingen. Volg de onderhoudsinstructies van de fabrikant.
Gooi het zakje met inhoud in een afvalbak of vuilnisbak. Doe het nooit in een straatkolk, het riool of de natuur.
Alleen wanneer het ter plaatse is toegestaan en jouw hond goed onder appèl staat. Controleer altijd de borden bij de ingang en de regels van de beheerder.
Nee. Ook levensduur, productie, onderhoud, herkomst en verwerking na gebruik tellen mee. Voor hondentuigen is geen algemene onafhankelijke materiaalvergelijking aangeleverd.
Vervang het tuig bij rafels, scheuren, losse naden, beschadigde gespen of wanneer het niet meer goed past. Gebruik bij twijfel een ander tuig totdat de veiligheid duidelijk is.
Wereldhondendag valt ieder jaar op 26 augustus. Het is een mooie aanleiding om stil te staan bij het welzijn van honden en bij de bijzondere band tussen jou en jouw hond. Een geslaagde viering hoeft geen druk evenement of lange wandeling te zijn. Tijd, aandacht en activiteiten die passen bij het karakter, de leeftijd, de conditie en het welzijn van jouw hond zijn veel belangrijker.
Wereldhondendag draait om honden in het zonnetje zetten en aandacht vragen voor hun welzijn. De Koninklijke Hondenbescherming gebruikt deze dag in Nederland om stil te staan bij de zorg en bescherming die honden nodig hebben. Dat gaat verder dan een extra snack of nieuw speeltje. Ook rust, goede verzorging, passende beweging en aandacht horen bij een fijn hondenleven.
Volgens de Sophia-Vereeniging werd Wereld Hondendag in 2004 ingesteld door dierenrechtenactivist Colleen Paige. De dag kreeg internationaal aandacht als moment om de band tussen mens en hond te vieren en hondenwelzijn bespreekbaar te maken. In Nederland werd de dag volgens de Koninklijke Hondenbescherming vanaf 2020 nadrukkelijk onder de aandacht gebracht.
Kijk eerst naar jouw hond. Is hij dol op snuffelen, wordt hij blij van een rustig spelletje of geniet hij vooral van dichtbij jou zijn? Gebruik Wereldhondendag niet als verplicht programma, maar als aanleiding om bewust tijd samen door te brengen.
Het LICG adviseert om activiteiten af te stemmen op het gedrag, de leeftijd, de gezondheid en de individuele behoeften van jouw hond. Dat betekent dat een jonge, energieke hond misschien plezier heeft in een speurspel, terwijl een oudere hond meer geniet van rustig contact en een korte wandeling.
Een wandeling hoeft niet langer of sneller te zijn om bijzonder te worden. Geef jouw hond de tijd om te ruiken, te kijken en de omgeving rustig in zich op te nemen. Loop bijvoorbeeld een bekende route in een lager tempo of kies een rustige plek waar weinig verkeer en prikkels zijn.
Snuffelen en speuren vragen veel van een hond. Volgens het LICG kan tien minuten speuren soms vermoeiender zijn dan een uur wandelen. Een korte wandeling met veel ruimte voor neuswerk kan dus een waardevolle activiteit zijn, zeker als jouw hond snel overprikkeld raakt of niet lang achter elkaar kan lopen.
Ga je wat verder van huis, kijk dan vooraf naar de omgeving en de mogelijkheden voor honden. Op onze pagina over reizen met je hond vind je inspiratie voor een hondvriendelijk dagje weg.
Spelen kan de band tussen hond en baasje versterken. Het houdt jouw hond lichamelijk en geestelijk actief en kan verveling helpen voorkomen. Toch is niet elk spel geschikt voor iedere hond. Het LICG benadrukt dat je spel moet afstemmen op jouw hond en goed moet blijven opletten tijdens het spelen.
Een rustig zoekspel met brokjes, een voerpuzzel of een kort apporteerspel kan een fijne invulling zijn. Binnen kun je een paar brokjes verstoppen op veilige, makkelijk bereikbare plekken. Buiten kun je jouw hond laten zoeken naar een speeltje of een geurspoor volgen. Houd het spel kort en stop wanneer jouw hond nog enthousiast is.
Het LICG waarschuwt dat een hond zich aan een stok kan verwonden aan bek, keel of luchtpijp wanneer hij die verkeerd opvangt of op een rechtopstaande stok terechtkomt. Kies daarom liever voor geschikt hondenspeelgoed. Voor ideeën rond spel en rustig trainen kun je ook onze pagina met speeltjes en training bekijken.
Een oudere hond of hond met weinig energie hoeft Wereldhondendag niet actief door te brengen. Een korte wandeling, rustig snuffelen in de tuin of samen ontspannen kan al genoeg zijn. Het doel is niet om zoveel mogelijk te doen, maar om iets te kiezen waar jouw hond zich prettig bij voelt.
Heeft jouw hond gezondheidsproblemen of twijfel je over zijn belastbaarheid? Overleg dan met de dierenarts voordat je de activiteit uitbreidt. Ook bij een angstige hond kan een rustige dag thuis beter passen dan een uitstapje met veel onbekende prikkels.
Meer aandacht betekent niet automatisch meer aanraken, spelen of meenemen. Sommige honden vinden het heerlijk om dicht bij hun baasje te liggen, terwijl andere honden liever zelf kiezen wanneer ze contact zoeken. Let op de lichaamstaal van jouw hond en geef hem de mogelijkheid om weg te lopen of rust te nemen.
Je kunt samen rustig zitten, de vacht verzorgen, een paar eenvoudige zoekopdrachten doen of ontspannen naast elkaar wandelen. Het LICG noemt wandelen, spelen, vachtverzorging en rustig bij het gezin zijn als manieren om tijd met jouw hond door te brengen. De juiste verhouding verschilt per hond.
Voor een uitstapje zijn water, een riem, poepzakjes en eventueel een handdoek praktische basisbenodigdheden. Neem ook iets mee waarmee jouw hond op een rustige plek kan liggen. Houd de tas overzichtelijk en voorkom dat je onderweg afhankelijk bent van extra snacks of drukke activiteiten.
Een opvouwbare drinkbak is handig wanneer je water meeneemt tijdens een wandeling of dagje weg. De siliconen opvouwbare drinkbak en voerbak neemt weinig ruimte in en is daardoor praktisch voor onderweg. Geef jouw hond op tijd de kans om te drinken, maar laat hem vooral zelf rustig zijn tempo bepalen.
Na een fijne dag hoeft er niets groots meer te gebeuren. Geef jouw hond thuis een rustige plek en kijk terug op wat bij hem paste. Misschien was het een korte snuffelwandeling, een paar minuten zoeken of gewoon samen op de bank zitten. Juist die afgestemde aandacht maakt de band waardevol. Wil je Wereldhondendag gebruiken om de verzorging verder uit te breiden, kies dan stap voor stap wat bij jouw hond past; bij twijfel over voeding of gezondheid kun je het beste advies vragen aan de dierenarts.
Wereldhondendag wordt ieder jaar op 26 augustus gevierd.
De dag vraagt aandacht voor hondenwelzijn en viert de bijzondere band tussen mens en hond.
Volgens de Sophia-Vereeniging werd de dag internationaal in 2004 ingesteld door Colleen Paige. In Nederland werd Wereldhondendag vanaf 2020 nadrukkelijk onder de aandacht gebracht.
Niet elk spel past bij iedere hond. Stem het spel af op leeftijd, conditie, gedrag en voorkeuren en houd toezicht.
Geef jouw hond tijd om te snuffelen en speuren. Een rustige wandeling met neuswerk kan mentaal intensief zijn zonder dat je lang hoeft te lopen.
Kies rustige aandacht, zoals samen liggen, voorzichtig verzorgen of langzaam wandelen. Laat jouw hond zelf aangeven wanneer hij contact of rust wil.
Na weken samen op pad kan de eerste werk- of schooldag ineens groot voelen voor jouw hond. Bouw het alleen thuis zijn na de vakantie daarom opnieuw rustig op, in kleine stappen en zonder haast. Zo krijgt jouw hond tijd om weer te wennen aan het normale dagritme.
Tijdens een vakantie is jouw hond vaak veel meer bij je. Jullie wandelen samen, reizen misschien en brengen meer uren in elkaars gezelschap door. Daarna verandert het ritme rond 1 september plotseling door werk en school. Voor sommige honden voelt dat verschil groter dan verwacht.
Een hond die een periode nauwelijks alleen is geweest, kan het alleen blijven opnieuw moeten leren. Het LICG noemt situaties na vakanties daarom expliciet als voorbeeld waarbij je de training rustig opnieuw opbouwt. Dat betekent niet meteen dat jouw hond verlatingsangst heeft. Blaffen, slopen of onrust kunnen ook andere oorzaken hebben, zoals verveling, waaksheid, opsluiting, onzindelijkheid of een lichamelijk probleem.
Werk van makkelijk naar moeilijk. Begin niet meteen met een volledige werkdag, maar oefen eerst dat jouw hond zelfstandig kan rusten terwijl jij nog thuis bent. Kom steeds terug voordat hij onrustig wordt. Volgens het LICG over alleen thuis blijven helpt een opbouw in kleine stappen om het vertrouwen niet te schaden.
Maak niet elke oefening langer. Een paar makkelijke herhalingen helpen om de training ontspannen te houden. Zie je spanning? Ga dan terug naar de vorige stap of maak de volgende oefening duidelijk korter. Een stap terug is geen mislukking, maar informatie over wat jouw hond op dat moment aankan.
Een vast, kalm vertrekritueel maakt de overgang duidelijk. Wandel eerst op een geschikt moment, zodat jouw hond zijn behoeften heeft gedaan en niet vol energie zit. Een rustige wandeling of kort spel kan helpen om daarna makkelijker te ontspannen. Plan geen drukke oefening direct na een lange reis of een volle vakantiedag.
Houd het vertrek zelf saai en voorspelbaar. Trek je jas aan, pak je spullen en ga zonder uitgebreid afscheid de deur uit. Bij thuiskomst begroet je jouw hond rustig. Een groot afscheid of een uitbundige terugkomst kan de overgang juist extra opvallend maken.
Verander liever niet alles tegelijk. Houd de slaapplek, voertijden en rustmomenten zo veel mogelijk herkenbaar. Een voorspelbaar dagritme voor je hond na de vakantie geeft houvast, zeker wanneer werk en school weer beginnen.
Een bekende bezigheid kan helpen om de eerste minuten rustig door te brengen. Denk aan een snuffelmatje, speurmatje of voerbal die jouw hond al kent. Het kan mentale bezigheid bieden, maar het lost spanning rond alleen zijn niet automatisch op. Doe dit echt alleen als je maar heel even uit beeld bent. Een lege snuffelmat, puzzel of snackbal kan ook omslaan in frustratie. Juist dan gaat je hond die spullen slopen. Dat wil je echt niet. Gebruik het dus als aanvulling op een rustige opbouw, niet als behandeling voor angst en alleen achterlaten.
Leer nieuwe bezigheden altijd eerst aan terwijl je erbij bent. Controleer of het materiaal niet snel kapotgaat, geen losse of scherpe onderdelen bevat en niet ingeslikt kan worden. De informatie van het LICG over spelen met de hond benadrukt dat je speelgoed op veiligheid moet controleren. Verwijder het direct zodra het beschadigd raakt.
Laat alleen iets zonder toezicht liggen als je jouw hond er uitgebreid mee hebt getest. Sommige honden gaan rustig snuffelen, terwijl andere honden een mat of voerbal proberen te slopen. Ook radio- of televisiegeluid is geen vaste oplossing: onverwachte geluiden kunnen sommige honden juist laten schrikken.
Let niet alleen op blaffen. Andere signalen dat jouw hond spanning ervaart zijn janken, hijgen, kwijlen, ijsberen, veel van houding wisselen, krabben aan deuren, slopen, niet eten of niet kunnen ontspannen. Een camera kan helpen om te zien wat er gebeurt zodra je weg bent. Praat niet via de camera tegen jouw hond; dat kan extra verwarring geven.
Zie je onrust, breek de oefening dan rustig af en verkort de volgende keer de duur. Straf je hond niet voor blaffen, slopen, plassen of een gespannen begroeting. Dit gedrag kan voortkomen uit stress en straf kan de situatie verergeren. Regel tijdelijk een oppas, uitlater of andere opvang als jouw hond langer alleen zou zijn dan hij aankan. De Dierenbescherming over alleen blijven adviseert eveneens om spanning niet met straf te beantwoorden.
Er bestaat geen vaste maximale duur die voor iedere hond past. Leeftijd, gezondheid, karakter, training en eerdere ervaring spelen allemaal mee. Een pup kan veel minder lang alleen zijn dan een volwassen hond. Ook een oudere hond, een hond met gezondheidsproblemen of een hond die de afgelopen weken weinig alleen is geweest, kan sneller een pauze nodig hebben.
Het LICG noemt voor volwassen honden als richtlijn maximaal vier tot hooguit zes uur achter elkaar, en niet iedere dag. Zie dit niet als doel of garantie. Het belangrijkste is of jouw hond gedurende die tijd ontspannen blijft. Duurt jouw werk- of schooldag langer? Plan dan vooraf opvang, een uitlater of een oppas in. Wacht niet tot de eerste lange dag om dit te regelen.
Breng eerst rust en voorspelbaarheid terug. Kies voor korte oefeningen, vaste rustmomenten en een haalbaar ritme. Film jouw hond eventueel kort om te beoordelen of hij slaapt, rondloopt, blaft of ander gedrag laat zien. Gebruik die informatie om je aanpak aan te passen en niet om steeds langere afwezigheden uit te proberen.
Blijft de onrust ernstig of houdt die aan, neem dan contact op met de dierenarts. Het LICG adviseert om lichamelijke oorzaken eerst uit te sluiten. Daarna kan een gediplomeerde hondengedragstherapeut of veterinair gedragsspecialist helpen met een passend plan. Zoek hulp bij plotselinge veranderingen, aanhoudend blaffen, slopen, plassen uit spanning of wanneer jouw hond niet meer kan ontspannen.
Gebruik een bench niet als standaardoplossing. Jouw hond moet de bench eerst prettig en vrijwillig hebben leren gebruiken. Verkeerd of langdurig opsluiten kan stress en problemen rond alleen blijven verergeren. Kies liever voor een veilige ruimte waarin jouw hond zich al ontspannen voelt.
Begin thuis met korte momenten waarop jouw hond zelfstandig blijft. Bouw daarna uit naar enkele seconden buiten de deur en verleng alleen wanneer hij ontspannen blijft.
Werk in kleine, wisselende stappen. Plan regelmatig een korte oefening en ga terug naar een eerdere stap zodra jouw hond spanning laat zien.
Dat verschilt per hond. Als richtlijn noemt het LICG voor volwassen honden maximaal vier tot hooguit zes uur achter elkaar, niet iedere dag. Voor pups is vier uur al veel te lang.
Breek de oefening af zonder straf, verkort de volgende oefening en controleer eventueel met een camera wat er precies gebeurt. Regel tijdelijk opvang of een uitlater als dat nodig is.
Een bekende snuffelmat kan bezigheid bieden, maar neemt spanning rond alleen zijn niet automatisch weg. Test de mat eerst onder toezicht en laat haar alleen liggen als jouw hond haar niet sloopt of onderdelen inslikt. Zoals al eerder aangegven, is een snuffelmat mogelijk ook een frustratie als deze leeg is, test dat dus uitgebreid als je er bij bent!
Neem bij plotselinge, ernstige of aanhoudende onrust contact op met de dierenarts om lichamelijke oorzaken uit te sluiten. Een gediplomeerde hondengedragstherapeut of veterinair gedragsspecialist kan daarna een passend plan maken.
Begin vandaag met één korte, haalbare oefening: laat jouw hond rustig op zijn plek blijven terwijl jij even uit beeld gaat. Kom terug vóór de spanning oploopt en bouw vanaf daar stap voor stap verder.
Je komt terug van een wandeling door het weiland en je hond begint ineens driftig aan zijn poot te likken. Of hij schudt steeds met zijn kop, alsof er iets in zijn oor zit. Je kijkt, je ziet niets bijzonders, maar het gedrag stopt niet. Herkenbaar? Grote kans dat de boosdoener een grasaar is, en juist omdat je niets ziet, is dat precies het lastige eraan.
Grasaren zijn kleine, hardgepunte graszaadjes met weerhaakjes. Ze haken zich vast in de vacht en werken zich, door de beweging van je hond, alleen maar verder naar binnen. Nooit naar buiten. In dit artikel lees je wat grasaren zijn, waar je op moet letten, en vooral: hoe je ze voorkomt tijdens het wandelseizoen.
Grasaren komen van rijp, hoog gras, vaak van de plant die bekendstaat als het "kruipertje". Vanaf juni tot in oktober liggen ze volop in bermen, weilanden, duinen en heidevelden. Precies de plekken waar honden graag stevig doorheen banjeren.
Het venijnige zit in de vorm: door de weerhaakjes bewegen grasaren zich als een soort miniboor steeds dieper de huid in, richting spieren, gewrichten of zelfs organen. Ze kunnen niet vanzelf weer naar buiten. Hoe langer een grasaar blijft zitten, hoe dieper hij kruipt en hoe groter de kans op ontstekingen. In zeldzame, ernstige gevallen, bijvoorbeeld wanneer een grasaar in de borstkas of longen terechtkomt, kan dit zelfs levensbedreigend worden. Dat is geen reden voor paniek bij elke wandeling, wel een goede reden om grasaren serieus te nemen en niet af te wachten.
Grasaren kunnen in principe overal in de vacht blijven hangen, maar een paar plekken zijn favoriet. Het helpt om te weten waar je specifiek op moet controleren.
Dit is verreweg de meest voorkomende plek, zeker bij honden met wat meer haar tussen de tenen zoals een spaniel, een setter of een langharige mix. Je hond gaat mank lopen, likt steeds tussen dezelfde tenen, of je ziet een gezwollen plekje ontstaan.
Een hond die opeens veel met zijn kop schudt, zijn kop scheefhoudt of aan zijn oor krabt, kan een grasaar in de gehoorgang hebben. Dit gebeurt vaak bij honden met hangoren die dicht bij de grond snuffelen.
Niezen dat niet overgaat, met de poot over de neus wrijven, of een traanoog dat blijft irriteren: ook dat kan wijzen op een grasaar die via de neus of het ooglid naar binnen is gekomen.
Vooral bij honden met een dichte of lange vacht kan een grasaar gewoon in de huid blijven steken, bijvoorbeeld in de oksel, lies of tussen de vachtlagen op de rug. Je merkt het aan overmatig likken of krabben op één vaste plek.
Volledig uitsluiten kan niet, zeker niet als je hond graag door hoog gras rent. Maar het risico flink verkleinen, dat kan wel.
De belangrijkste gewoonte is simpel: na elke wandeling in of langs hoog gras even de tijd nemen om te controleren. Poten, tussen de tenen, oren, vacht rond de oksels en lies. Vijf minuten met je handen door de vacht en langs de poten voorkomt dat een grasaar de kans krijgt om zich verder te nestelen.
Bij rassen met veel haar tussen de tenen of rond de oren helpt het om dat haar regelmatig te trimmen, zeker in de zomermaanden. Minder haar betekent minder houvast voor een grasaar om zich in vast te haken.
Een grasaar die los in de bovenvacht zit, kan er met een goede borstelbeurt nog uit voordat hij de kans krijgt om verder te kruipen. Dit werkt alleen als je ook echt door de ondervacht borstelt, niet alleen over de toplaag. Voor honden die dagelijks buiten wandelen is dit een van de weinige gewoontes die echt verschil maakt, simpelweg omdat je dan elke keer opnieuw controleert.
Niet altijd realistisch, je hond wil nu eenmaal rennen. Maar in de piekmaanden, juli tot en met september, is het de moeite waard om vaker op paden te blijven in plaats van dwars door weilanden of hoog duingras te lopen, juist op de dagen dat je weinig tijd hebt om achteraf goed te controleren.
Zie je een klein, hard puntje in de vacht of huid dat er niet hoort te zitten? Probeer een grasaar nooit zelf met een pincet diep weg te trekken als hij al onder de huid zit, de kans dat je hem afbreekt en een stukje achterlaat is reëel. Zit hij nog los in de vacht, dan kun je hem voorzichtig verwijderen. Gebruik daarvoor een fijn getande vlooienkam. Twijfel je, of zie je dat je hond pijn heeft, zwelling vertoont of blijft likken op dezelfde plek: ga naar de dierenarts. Hoe eerder een grasaar verwijderd wordt, hoe kleiner de kans op complicaties.
Grasaren voorkom je niet met één product of één truc, maar met een gewoonte: elke wandeling in hoog gras afsluiten met een korte check en een borstelbeurt. Wil je dat makkelijker maken? De vacht- en pootverzorgingsproducten van Mister Mill, zoals onze borstels en pootbalsem, zijn gemaakt voor precies dat moment na de wandeling. Zo wordt controleren geen extra taak, maar een vast onderdeel van de wandeling zelf. Bekijk het aanbod op mistermill.nl.
